ESPÈCIE: Aconitum pyrenaicum L.
SINÒNIMS: Aconitum vulparia Rchb, A. lycoctonum auct.
FAMÍLIA: Ranunculaceae
NOMS VULGARS:
català: tora pirinenca
castellano: acónito pirenaico
français: aconit tue loup
english: yellow wolfsbane
deutsch: gelber Eisenhut
HÀBITAT: Herbassars megafòrbics, riberes de rierols de muntanya
Vegetació de l’entorn: Chaerophyllum hirsutum, Heracleum sphondylium, Adenostyles alliariae, Epilobium angustifolium, Peucedanum ostruthium, Trollius europaeus, Valeriana officinalis, Valeriana montana, Knautia sylvatica, Alchemilla alpina, Veratrum album, Rhododendron ferrugineum
AV: Adenostyletalia, Atropion
Altitud: 1300-2600 ma.
Observada a: Serra de Catllaràs, Aigüestortes, Vall de Molleres, Ordesa
FORMA VITAL: hemicriptòfit
FLORACIÓ: VII-VIII
Flors: de color groc pàl.lid, en inflorescència llarga
MIDA: 50-100 cm.
POL.LINITZACIÓ: Pels insectes (entomògama)
DISPERSIÓ LLAVORS: Per la gravetat (baròcora)
DISTRIBUCIÓ:
Local: Pirineus i Prepirineus (de la Val d’Aran a la Garrotxa)
General: Europa mediterrània i alpina
MEDICINAL: NO
Sense ús
Propietats: Diurètic, diaforètic, estimulant, antirreumàtic
TOXICITAT: Molt alta
Precaucions: Planta tòxica, probablement amb similars efectes que la tora blava. No recol.lectar
ESTATUS: No rara. PLANTA PROTEGIDA A CATALUNYA
A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V W X Y Z