ESPÈCIE: Dipcadi serotinum (L.) Medicus
SINÒNIMS: Uropetalum serotinum (L.) Ker-Gawl., Hyacinthus serotinus L.
ETIMOLOGIA: Serotinus, vespertí, pel moment de la floració
FAMÍLIA: Liliaceae
NOMS VULGARS:
català: marcet
castellano: jacinto bastardo
français: dipcadi tardif
english: dipcadi
deutsch: Schweifblatt
HÀBITAT: Cingles, rocalles, prats secs i pedregosos, matollars, brolles obertes
Vegetació de l’entorn: Satureja montana, Reseda alba, Globularia alypum, Allium roseum, Aphyllantes monspeliensis, Eryssimum grandiflorum, Anacamptis pyramidalis, Juniperus communis, Juniperus phoenicea, Teucrium chamaedrys, Astragalus monspessulanum, Hippocrepis comosa, Convolvulus althaeoides, Sanguisorba minor
AV: Thero-Brachypodietea, Ononido-Rosmarinetea
Altitud: 0-1500 ma.
Observada a: Aiguafreda, Cingles del Bertí, Riells del Fai, Collsacabra, Parc del Foix, Collserola
PRESENT A L’ESPAI CINGLES DEL BERTI-I-VOLTANTS
FORMA VITAL: geòfit bulbós
FLORACIÓ: V-XI
MIDA: 10-40 cm.
POL.LINITZACIÓ: Pels insectes (entomògama)
DISPERSIÓ LLARVORS: Per la gravetat (baròcora)
DISTRIBUCIÓ:
Local: Present a tota Catalunya, llevat dels cims pirinencs
General: Península Ibèrica -meitats est i sud- i nord d’Àfrica
ESTATUS: Freqüent
© Jordi Cebrian 2009 Tots els drets reservats