ESPÈCIE: Hypericum androsaemum L.
SINÒNIMS: Androsaemum officinale All.
FAMÍLIA: Hypericaceae (Gutíferes, clusiàcies)
NOMS VULGARS:
català: orval
castellano: androsemo
français: androséme
english: tutsan
HÀBITAT: Marges de boscos caducifolis, riberes
Vegetació de l’entorn: Fagus sylvatica, Alnus glutinosa, Geranium robertianum, Quercus humilis
Altitud: 500-1350 ma.
AV: Querco-Fagetea, Quercetum ilicis galloprovinciale
Observat a: Montseny, Sadernes, Collserola, Bertiz
FORMA VITAL: nanofaneròfit
FLORACIÓ: V-VIII
Fructificació: IX-XI
MIDA: 80-120 cm.
POL.LINITZACIÓ: Pels insectes (entomògama), autògama
DISPERSIÓ LLAVORS: Ingerides i evacuades per animals (endozoòcora)
DISTRIBUCIÓ:
Local: Pirineus, del Rosselló al Vallès, muntanyes de Prades
General: Europa mediterrània i occidental
MEDICINAL: SÍ
Propietats: Digestiu, aperitiu, vulnerari, antiinflamatori, antirreumàtic, astringent, diurètic, antiedematós, purgant, vermífug
Indicacions: Inapetència, dispèpsies, dolors musculars, dolors reumàtics, gota, edemes, ciàtiques, cremades, talls, ferides, paràsits intestinals
Parts emprades: Fulles i flors
Formes d’aplicació: Infusió, cataplasmes, infusió en oli
Precaucions: Evitar durant l’embaràs. Pot presentar un efecte fotosensibilitzant